Proloog

Onze gezamenlijke fietstochten begonnen met dagtochtjes vanaf de camping en daarna met de eerste, bescheiden fiets-trektocht door Frankrijk. Met vier fietstassen, tentje, slaapmatjes en kookspullen trokken we door de Provence en raakten verslaafd aan het Swiebertje-gevoel. Geen groter geluksgevoel dan in de vroege ochtend op je fiets stappen met alles wat je nodig hebt aan en op je fiets. De ochtendzon over de velden, geen mens te bekennen, het enige oponthoud soms door een schaapherder die met zijn kudde de weg oversteekt.

Na die eerste fietstocht werden de tochten langer. De tent bleef, maar de kookspullen legden het af tegen het comfort van uit eten. Dat scheelde vooral boodschappen doen onderweg en gepruts op je hurken met een pannetje.

Onze langste fietstocht voerde van Amsterdam naar Nice. Op die tocht ontstond op een miezerige dag ook het verlangen naar een andere manier van reizen, namelijk met een camper. Nooit vergeten we ons licht afgunstige gevoel op een man, die in dat druilerige regentje zijn camper naast ons natte koepeltentje parkeerde en uitstapte met een gekoeld biertje in zijn hand.

De camper-droom werd werkelijkheid en vanaf dat moment combineerden wij trekken per camper met lange fietstochten op de plaatsen waar wij met onze camper kwamen. Maar altijd bekroop ons een licht schuldgevoel over deze manier van reizen als we onderweg mensen met fietstassen op de fiets tegen kwamen: “Kijk, tasjes!” En dan hadden we gek genoeg toch ook een beetje gevoel van jaloezie. Zo bleven we schipperen tussen comfort en afzien.

Een fietstocht met Tropical Cyclist over de Philippijnen lieten wij op het nippertje schieten, maar de tochten van en met Pascal en Dorina bleven trekken. In 2006 kwam het er eindelijk van, met een tocht door de binnenlanden van Roemenië. Het prachtige landschap daar leidde meteen tot het verlangen naar een tocht door de vlaktes van Mongolië, maar we raakten aan het twijfelen door de ervaringen van vrienden op hun wandelvakantie door een nat en koud Mongolië.

En toen was daar de aankondiging van Pascal van een exploring-reis door Afrika in 2007. Van Caïro naar Kaapstad in 100 dagen. Begin en eindpunt staan vast, de globale route ook. Maar de uiteindelijke route en de overnachtingsplaatsen worden pas tijdens de tocht duidelijk. Exploring dus. Deze uitdaging konden wij niet weerstaan. Vanaf het moment dat Anne wist dat ze zeven weken weg kon van het werk, kon de voorbereiding van onze Afrikatocht beginnen. We kozen voor het traject Nairobi – Livingstone. Het traject waarop waarschijnlijk de meeste kilometers per fiets zouden worden afgelegd. Op 12 maart voegen wij ons in Nairobi bij de groep die begin februari in Caïro is gestart. De aankomst in Livingstone staat gepland op 20 april. Twee dagen later vliegen wij door voor een kort verblijf in Johannesburg om op 29 april weer te landen op Schiphol.